Volkskrant.nl: Wat maakt Monty Pythons musical Spamalot zo goed?

woensdag 13 april 2011

Owen Schumacher en Paul Groot spelen in Spamalot, de musical naar Monty Pythons aanstekelijk kinderachtige Holy Grail.

Ze hebben uiteraard goed gekeken naar Monty Python and the Holy Grail. Acteurs Owen Shumacher en Paul Groot spelen belangrijke rollen in Spamalot, de musical die gebaseerd is op de Britse film uit 1975 . Goed gekeken, maar ook weer niet té goed.

Schumacher: 'Je moet er niet té veel recht aan willen doen. Het is wel 35 jaar later. En het is heel Britse humor, waarbij het nodig is continu het klasseverschil tussen personages te herkennen. Dat hebben wij een stuk minder. Het is eigenlijk permanent: er komt een hoogwaardigheidsbekleder binnen, die heeft iets voor ogen, maar iedereen twijfelt direct aan zijn macht. Wie ben jij? Waarom dan? Als je in dit stadium te veel naar de film kijkt, is het gevaar groot dat je denkt: zij deden dat toch wel erg goed. Wij doen dat nu ánders. Moet je recht doen aan de manier waarop zij spelen, of moet je recht doen aan de gedachte die eronder ligt? Ik denk het laatste.'

Groot: 'Ik vind het ook andersom hoor, want die scène in de torenkamer, met de koning van Swampcastle wiens zoon Herbert aan de vrouw gebracht moet worden, terwijl Herbert meer van de mannen is, als we dat in hetzelfde tempo zouden spelen als in de film, zou het een genadeloze zak geven in de voorstelling. Dat zou absoluut niet kunnen. In de film vind ik het ook een beetje een saaie scène, terwijl bij ons is het heel..

Schumacher: 'Uptempo.'

Groot: 'En heel kluchtig gespeeld. Deze tijd en vorm vragen iets anders, qua energie.'

Schumacher: 'De film was natuurlijk helemaal in de gorigheid en de modder. Wij staan in een schoon theater. Dan moet je meer de verbeelding schetsen.'

Persiflage
Spamalot is een musical - het verhaal gaat over de hilarische queeste van Koning Arthur naar de heilige graal - en is tegelijkertijd een persiflage op een musical. Dat maakt Schumacher en Groot, als bepaald niet zeer geoefende zangers en dansers, geschikt voor deze voorstelling, denken ze zelf.

Schumacher: 'Spelen met de wetten van het genre, dat is wat wij met Koefnoen ook altijd doen. Daarbij heb je niet Stanley Burleson nodig, hoe goed die ook is. Je moet de associatie hebben met Monty Python en denken: ik ben benieuwd hoe die zich redt, in een musical. Zo zijn ze bij ons uitgekomen, denk ik.'

Groot: 'Wij voegen iets toe. In de Engelse versie zit een lied: You won't succeed on Broadway without stars. Bij ons heet dat: Zonder sterren van tv. Daar zitten Nederlandse verwijzingen in, naar Jim en Jamai bijvoorbeeld. Daar hebben we ons mee bemoeid. Pepijn Gunneweg heeft een groot deel van dat lied herschreven.'
Schumacher: 'En Paul komt op als Willem Nijholt.'

Groot: 'Dan kom ik aanrollen in die stoel en zeg: (imiteert het stemgeluid van Nijholt) 'Jongen, je hebt al eerder in de sing-off gestaan, toen heb ik je gerrrrred. Je hebt de cojones, de pizzazz, de looks, maar je bent niet de ruwe diamant waar we naar op zoek zijn.'